Voorjaar

waar weidevogels uit het niets
met hun oorverdovend gekrijs
de stilte vullen en rechts van mij

treurig ogende preien en
boerenkolen met hun uitgezakte
permanentjes de spade vrezen

scheurt plots de wind het hemels
matras aan flarden
zie ik schaduwen geboren worden
tegelijk met het eerste lam

daar is het tijd om mijn rug te
rechten en afscheid te nemen
van de winter



Zie ook: http://www.peterjansen.net

Schrijver: Peter Jansen, 22 Feb. 2008

 

 Foto_bij_gedicht.jpg